Bad en toilet en kozijnen

Het bad dat in ons bestwel oude huis zat, was nodig aan vervanging toe:


Na een half uurtje bezig te zijn geweest met het uitbreken van de helft van het gietijzeren gevaarte, zaagden de badplaatsers het nieuwe bad op maat en het paste prachtig over het oude bad heen - precies zoals ze bedoeld hadden.

Terwijl de ene man het nieuwe kunststof bad buiten nog íets beter op maat maakte, stond de andere man samen met mij naar het oude bad te kijken. Het emaille was er overal van af gebrokkeld, waardoor de lelijke blauwe verf die een vorige bewoner hier ooit per ongeluk in het bad had laten druipen, zodanig in de oppervlakte vast was komen te zitten, dat die er nooit meer vandaan te krijgen was.

Ik zei tegen hem: "Met jouw werk kom je zeker wel vaak dit soort dingen tegen?"
Hij keek eens naar het bad en zei: "Ja... soms is het inderdaad héél erg."
Ik merkte dat hij bedoelde: dit is wel heel extreem.
"Hoe vaak heb je dan een bad gezien dat er nóg vreselijker uit zag?" vroeg ik.
"Eén keer." zei hij.
Ik dacht: misschien doet hij dit werk nog niet zo lang.
"...en ik doe dit werk al vijftien jaar." zei hij.
Geen overbodige luxe dus, ons nieuwe bad.

Nieuw.

Verder ben ik zelf dit weekend een aardige poos bezig geweest om ook de oude toiletpot meteen maar te vervangen. Het lastige daarbij was dat de nieuwe pot een afvoer had die mooi, plastic, wit, schoon en rond was, die ik moest aansluiten op het gat in de vloer dat lelijk, zwart, vuil, afgebrokkeld en absoluut NIET rond was.
Na een heleboel uurtjes prutsen en verscheidene tochtjes naar de bouwmarkten kwam ik toch als winnaar uit de strijd.

Oud en Nieuw.

Daarnaast was er zelfs nog tijd over om ook het schilderwerk aan de voorkant eens goed aan te pakken. Omdat de glasmensen bezig zijn met het plaatsen van isolerend glas, staat er een steiger voor het huis. Een hele goede gelegenheid om dit klusweekend ook de verf op de kozijnen direct maar te vernieuwen.
Gelukkig is het morgen gewoon weer maandag.

Paarden en publiek

Niet alleen de witte Spaanse paarden die mooie kunstjes uitvoerden in de zandbak in Wenen, maar ook het publiek tussen de grote zuilen aan de overkant was de moeite van het bekijken en tekenen waard.


Ik heb ook wel geprobeerd om wat van die paardjes te schetsen, maar als je één lijntje hebt gezet is het paard natuurlijk alweer twee meter verder.

Schaduw van de boom

Vandaag weer de hele dag buiten bezig geweest: dit keer met de zijkant van mijn toekomstige atelier. De westkant grenst aan de tuin van de buren, en omdat ik daar niet steeds de tuin in wil om die muur moeten te onderhouden/schilderen, heb ik hier een soort zilvergrijze extreem harde kunststofplaten gebruikt. Superwaterdicht, en het lijkt best heel fraai.

Hierboven zie je in het midden van het beeld de kunststofplaten.

En wat ook heel mooi was: de schaduw van die grote perenboom op die grijze vlakken! Ik had niet gedacht dat je zoveel scherpteverschil in de schaduw zou zien tussen de takken die ver weg en dichterbij zijn:

Battersea Power Station

Mooi gebouw, mooi muziekje, mooi filmpje:

Atelierbouw

Wat vorige zomer nog een terrasje en een stukje tuin was, begint nu echt vorm te krijgen als atelier. Het glas zit er in!

Het dak moet nu nog waterdicht gemaakt worden, met een soort rubberfolie waar kleine mosachtige plantjes op komen, en ik heb hout besteld voor de buitenkant. Als het goed is gaat het er daarmee ongeveer zo uitzien:

Schilderen in Drenthe (II)

Een paar dagen geleden meldde ik al dat ik met M. op zoek was naar mooie plekjes om te schilderen in Noord-Drenthe. Hier weer een van de schilderijtjes (lees: oefeningen) die ik daar ter plekke gemaakt heb. Als de temperatuur beneden de 10 graden komt wordt het noodzakelijk om er een regenjas bij aan te doen, daarin heb je het na uren stil zitten nog aardig warm.


Ik had een mooie eik met indrukwekkende wortels met mos gevonden, een leuk onderwerp om eens even mee bezig te gaan.




Een paar dagen later heb ik er thuis nog even aan verder zitten werken, en nu ziet het er ongeveer zo uit:


Dit is een nogal matige foto die ik net bij lamplicht heb gemaakt, vooral de hoek rechtsonder is veel te roodachtig, maar hier en daar zitten er wel aardige stukjes in. Misschien binnenkort een betere foto.
Ik heb trouwens die dagen nóg een studie gemaakt, terwijl het begon te regenen. Dat schilderijtje heb ik toen afgeraffeld, maar niet voordat ik zo goed mogelijk de kleur van 'gras in de regen' had gemengd.
Ook daarvan binnenkort foto's.

Donau in Wenen

Afgelopen weekend was ik in Wenen en op de zaterdag had ik tijd om even twee uurtjes op de Donaukade te zitten, om te proberen een klein schilderijtje van het langsstromende water te maken.


Tot zover ging het prima, maar toen ik het bootje er bij ging schilderen ging het snel bergafwaarts, ook niet zo nodig om te laten zien dus. Misschien ga ik dat deel nog wat veranderen. Hieronder het eerste stadium, met alleen het Donauwater:

Bouw atelier

De bouw van mijn atelier gaat gestaag door, ik moet mijn tijd verdelen tussen het maken van schilderijen (opdrachten) en het bouwen in de tuin, maar morgen is een belangrijke dag: het glas komt er in! Als het niet vreselijk gaat regenen tenminste. Hier twee plaatjes van hoe ver het nu is:

Helaas is er - zoals altijd bij bouwprojecten - ook een heleboel werk (en geld) in de fundering gaan zitten, wat je dus nooit meer terugziet...

Schilderen in Drenthe

Ik was gisteren en vandaag weer eens met mijn goede vriend M. op pad in Drenthe, hij met zijn fototoestellen en lenzen, en ik met de schilderkist (de derde versie daarvan alweer). Heerlijk om weer eens twee dagen door de natuur te struinen op zoek naar mooie dingen om te schilderen. Ik had zelfs expres geen fototoestel meegenomen, nou ja, een heel kleintje dan, om dit soort foto's te kunnen maken:


De eik hier rechts op de foto wilde ik gaan schilderen. Het was een graadje of acht, de zon kwam er steeds vaker bij - dat is eigenlijk wel lastig, daardoor verandert het licht steeds - en ik had een plekje uit de wind gevonden, met deze mooie boom dus.

Eerst even snel de juiste verhoudingen met een stukje houtskool proberen neer te zetten, daarna snel de verf mengen en schilderen maar.

Erg leuk om dit soort buitenstudies te maken. De foto's hier zijn van vandaag; gisteren heb ik ook twee schilderijtjes gemaakt, die laat ik binnenkort zien.

Oud beukenhout

Een aantal jaren geleden zag ik dat er naast ons huis een aantal jonge beuken werd omgezaagd. Ik heb toen gevraagd of ik daar een paar stukjes van mocht hebben.


Inmiddels lag dat hout er al wel weer vijf jaar, de hoogste tijd dus om te redden wat er nog te redden viel. Ik ben met twee van die stammetjes naar een houtzager gegaan, die ze voor 27.50 euro in plankjes van 12 mm. dik heeft gezaagd. En waar ik op hoopte was gebeurd: er was een soort schimmel in het hout getrokken die er een ontzettend mooie structuur in aangebracht heeft. Prachtig! Moet je zien:



Het hout moet nu een half jaar drogen en dan kan ik er mee aan de slag, om kastjes te bouwen, (weer) een nieuwe schilderkist en allerlei meubels. Ik zie al lang aankomen dat ik er niet genoeg aan heb, binnenkort dus maar weer naar de houtzager om de rest van de stammetjes ook heen te brengen.

Modelschilderen (2)

Hier de modelschildering van afgelopen dinsdag, je kunt de foto's aanklikken voor een vergroting:

Het lukt me niet vaak om ook het hoofd zo acceptabel te schilderen.

Vlak voor het model stond een straalkacheltje, dat behalve een heleboel warmte ook ontzettend veel oranje licht gaf. Dat je kun je enigszins zien op de foto hieronder, ik heb de tube met vermiljoen (oranje) tevoorschijn moeten halen.

Modelschilderen

Gisteravond weer met een aantal collega's 'modelgeschilderd'. Het was voor mij al weer een tijd geleden dat ik dat op de kunstacademie gedaan had, maar ik was het gelukkig nog niet helemáál verleerd. Sterker nog, ik was zelfs behoorlijk tevreden over dit resultaat:

Deze studie is zo'n 30 x 50 cm

Zo'n schilderavondje duurt drie uur, met nog een kwartiertje pauze ergens halverwege (en het model mag natuurlijk op elk moment even opstaan en de benen strekken als het te vervelend wordt om stil te blijven zitten), dus dat is behoorlijk hard doorwerken. Geen geklets tussendoor, geen muziekje erbij. Zoals mijn collega T. wel eens opmerkte is het echt "honderd meter hardschilderen".

Bevroren mensen

Ik had dit al een keertje gezien, maar mijn collega J. bracht dit even weer onder de aandacht! Geweldige kunst, dit:

Octapult

Mocht ik ooit nog eens veel tijd over hebben, dan ga ik vast en zeker zoiets bouwen:

Fantastisch optreden met zeer slecht weer

Al met al heb ik zo'n beetje de helft van mijn leven in verschillende bands gezeten, de langste tijd in de geweldige 'Northern Southern Garage Rock 'n Roll'-band 'Them Holy Rollers'.


Op twaalf juni 2005 hadden we een optreden op een festival in Assen. Bij aankomst bleek er een megagroot podium opgebouwd te zijn, met een supergoede geluidsinstallatie, prachtige gekleurde lampen en zelfs een rookmachine, met daarbij heel bekwame mensen om dit alles te bedienen. Wij hoefden alleen maar in te pluggen en te spelen. Helaas was het ont-zet-tend slecht weer, er waren zo'n 15 mensen met paraplu op de vier bands af gekomen.
Toch werd ons optreden heel erg gaaf, ondanks de stromende regen en het feit dat de stroom twee keer uit viel (de geluidsinstallatie was toch niet Holy Rollers-bestendig.) Hieronder een filmpje - het geluid is zeer matig natuurlijk, maar zet toch je speakers even aan!
Ik ben degene met het zwarte vest aan en de oranjeachtige gitaar. Bij het laatste nummer mocht het hele publiek ook op het grote podium komen staan; toen hadden we nog steeds ruimte over.

klik op het zwarte driehoekje linksonder, dan start de film

Stalen bestekhouders

Het valt me op dat het deze maand wel erg vaak over metaal gaat, hier op Krabbenvangen. Voor degenen die ik daar nog niet mee weggejaagd heb: hier iets moois waar ik vandaag mee bezig ben geweest.
Ik was de afgelopen week weer bezig met het flexen en daarna lassen van staal, om er een groot kozijn van te maken dat in mijn nieuwe atelier ingebouwd wordt.

Ongeveer 5 seconden na deze foto merkte ik dat mijn jas in de fik stond.

Van de dikke vierkante buisprofielen bleven wat stukjes over.

Het was mijn bedoeling om er een soort pennenbakje van te lassen, maar nadat dat idee was afgekeurd bleken ze heel erg geschikt als trendy bestekhouders. Dit zou je zo kunnen tegenkomen in een gloednieuw designrestaurant, denk ik.

Ik heb de zijkanten expres in allerlei richtingen met de flex (ook wel genoemd: Haakse Slijper) bewerkt zodat er altijd wel één lamp of kaarsje tijdens een etentje mooi in weerkaatst.

Voor de grap heb ik nog even uitgerekend hoeveel geld zo'n stalen houder kost: 1,25 euro. Ik zal eens kijken of ze misschien bij VOS/Maupertuus verkocht kunnen worden, voor 89,90 euro per vier, ofzo...

Stapels geld

Hoe hoog een stapeltje van 10 muntjes is, kun je je nog wel voorstellen. Maar hoeveel ruimte nemen 1000 muntjes samen in? En één miljoen? Of zelfs nog veel meer? Bekijk deze site eens!

Lassen

Toevallig had ik vandaag iets dat gelast moest worden, en wist ik precies waar ik dat het beste kon doen, namelijk bij W. in de werkplaats. Nadat hij even een stukje had voorgelast, en mij in een stoomcursus lassen van zo'n 28 seconden had uitgelegd wat je wel en niet moest doen, kon ik zelf aan de slag.



De eerste 'lassen' waren niet zo heel geweldig; je ziet namelijk echt helemaal niks door zo'n lasbril, maar ik werd er toch steeds handiger in. Ik had al eens op Discovery ofzo gezien, dat het -als je het goed doet en de apparatuur goed ingesteld is- precies moet klinken alsof je een eitje aan het bakken bent.


Vooral deze las hieronder was extreem mooi gelukt. Ik kon de eieren bijna ruiken, zo mooi klonk het.

Hoog water bij het Lauwersmeer

Laatst was ik met M. bij het Lauwersmeer, op zoek naar mooie foto's. Er hing heel bijzonder sfeertje in en om alle gebouwen in de haven, doordat het water zeer hoog kwam te staan door de harde wind.
Hier een paar foto's, je kunt ze aanklikken voor een vergroting. Let vooral bij die laatste foto even goed op die rechter gans!